ดเลือดที่อยู่บนมือของเขาก็กระตุกขึ้นอย่างบ้าคลั่งอีกด้วย
ปลายเข็มขนาดเล็กถูกจรดไว้บนต้นคอขององค์ชายสาม และไม่รู้ว่ามู่เฉียนซีไปปรากฏตัวอยู่ข้างกายขององค์ชายสามที่กำลังเหม่อลอยตั้งแต่เมื่อไร แต่ทว่าในตอนที่องครักษ์คนอื่น ๆ ของเขาค้นพบ มันก็สายเกินไปเสียแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “องค์ชายสามของพวกเจ้าอยู่ในกำมือของข้าแล้ว พวกเจ้าแน่ใจว่ายังต้องการสู้กับคนของข้าอยู่อีกหรือ?”
และคนของราชวงศ์ตงหวงเหล่านั้นในเวลานี้ก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี?
“มู่เฉินซี เจ้ายังไม่รีบปล่อยองค์ชายสามของพวกเราอีกหรือ?”
“ไม่ปล่อย! พวกเจ้าคิดว่าจะทำอะไรพวกข้าได้อย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีไม่สนใจสายตาของคนเหล่านั้นที่จ้องมองมาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อเลยแม้แต่น้อย
“เฉียนซี!” และโม่ซวนกับคนของหอหมอปีศาจทั้งหมดก็เดินเข้ามา
“พวกเราไปกันเถอะ! อย่าไปเสียเวลากับพวกเขาอยู่เลย”
“อื้ม!”
มู่เฉียนซีคว้าตัวองค์ชายสามเอาไว้แล้วจากไป คนของราชวงศ์ตงหวงเหล่านั้นตะโกนขึ้นมาอย่างโกรธเคืองว่า “มู่เฉินซี หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
“ปล่อยองค์ชายสามเดี๋ยวนี้!”
“……”
องค์ชายสามไม่มีทางยอมปล่อยให้มู่เฉินซีหนีไปได้ต่อหน้าต่อตาแน่ นอกจากนี้นางยังเอา
