บการโจมตีอย่างดุเดือดของหุ่นเชิดครั้งแล้วครั้งเล่ าอยู่ดี!
พรวด พรวด พรวด!
หุ่นเชิดนี้โจมตีอย่างไม่ออมมือเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าพลังป้องกันทางกายภาพของมู่เฉียนซีจะน่าทึ่ง แต่ก็ยังถูกหุ่ นเชิดตัวนี้โจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส จนกระอักเลือดออกมา
“เฉียน!” ชิงอิ่งร้องตะโกนนออกมาพร้อมกับหมัดที่กำแน่น
“อารมณ์เช่นนี้เรียกว่าอะไรกัน? เรียกว่าปวดใจใช่หรือไม่?” มีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างหูของเขา
ชิงอิ่งหลับตาลง และไม่อยากที่จะสนใจมันเลยแม้แต่นิดเดียว
“นอกจากนี้ยังมีความเกลียดชังอีกด้วย! เจ้าเกลียดชังข้าเพราะมนุษย์ผู้นั้นหรือ! ภายใต้สภาพที่ไม่รับรู้ของข้า เจ จ้ากลับได้ไปเรียนรู้อารมณ์ที่ไร้สาระเหล่านี้มา แต่มันก็ค่อนข้างน่าสนใจเลยทีเดียว” ไม้เทพแห่งชีวิตกำลังบ่นพึมพ พำกับตัวเอง
หุ่นเชิดนี้แข็งแกร่งมาก ความโชคดีเดียวของนางก็คือเจ้าหุ่นเชิดตัวนี้ไม่มีความคิดเป็นของตนเอง และยังมีความคิด ดที่ต้องการจะต่อสู้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ฉะนั้นมันจึงทำให้มู่เฉียนซีสามารถหลีกเลี่ยงอันตรายมากมายเหล่านั้นมา าได้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วก็มีเพียงแต่ต้องใช้พลังนั้นสินะ ต้องใช้พลังของวิชาคำสาปแล้วล่ะ”
ครั้งหนึ่งนางเ
