สีดำบนหุ่นเชิดเหล่านั้น
แปดสิบ เก้าสิบ หลังจากที่ต่อสู้มาอย่างยากลำบาก ตัวเลขบนตราสัญลักษณ์ไม้นั้นก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ และมันก็ได้เปลี่ ยนเป็นหนึ่งร้อยอย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีคิดว่าหลังจากที่ผ่านการต่อสู้ในระดับที่ร้อยไปแล้วก็คงจะต้องมีการสมทบจนจำนวนให้เพิ่มมากขึ้น และคว วามสามารถก็จะต้องแข็งแกร่งขึ้นด้วย แต่ทว่ามันกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย
ร่างเงาสีเขียวร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของมู่เฉียนซี และมู่เฉียนซีก็ต้องตะลึงงันไปทันทีเมื่อได้เห็นใบหน้ าที่งดงามราวกับภาพเขียนพู่กันก็มิปานนั้น “ชิงอิ่ง!”
หุ่นเชิดไม้ที่นางเผชิญหน้ามาก่อนหน้านี้งดงามมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทว่าใบหน้าในตอนนี้ กลับงดงามมากที่สุดแล้ว
ถึงกลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมานี้แทบจะเหมือนกับชิงอิ่งทุกประการ แต่ทันทีที่นางเห็นเขากลับสามารถรู้ได้เลยว่า คนผู้นี้ไม่ใช่ชิงอิ่ง!
ในมือของเขามีกิ่งไม้อยู่อันหนึ่ง ถึงมันจะดูเหมือนเป็นกิ่งไม้ที่เปราะบาง แต่มันก็มีพลังที่แข็งแกร่งมากบรรจ จุเอาไว้อยู่ ซึ่งนั่นก็ทำให้มู่เฉียนซีตื่นตระหนกไปเล็กน้อยเลยทีเดียว
ด่านนี้ เกรงว่าคงผ่านไปได้ยากเสียแล้ว!
ทันทีที่เขาก้าวออกมา ก็สามารถเข้าใกล้มู่เฉียนซีได้โดยตรง จากนั้นเขาก็จู่
