ในพื้นที่ที่ไม้เทพแห่งชีวิตเกิดและเติมโตออกมานั้น มีความเงียบสงบเป็นพิเศษ แต่ทว่าชิงอิ่งในเวลานี้กลับรู้สึก เดือดดาลกับฉากที่ปรากฏอยู่บนม่านแสงสีเขียวอ่อนนั้นเป็นอย่างมาก
“เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ชิงอิ่งกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม
คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะสร้างของเช่นนั้นออกมา และสั่งให้ไปต่อสู้กับซีได้!
“ทำไมล่ะ? กลัวเจ้ามนุษย์นั่นเกลียดเจ้าอย่างนั้นหรือ? เห็นอยู่ว่าหุ่นเชิดตัวนั้นเหมือนกับเจ้าทุกประการ คิดไม่ถ ถึงเลยว่านางจะไม่ออมมือ อีกทั้งยังทุ่มสุดตัวอีกต่างหาก”
“ทำลายมันซะ!” ชิงอิ่งกล่าวอย่างเย็นชา
“เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะมาออกคำสั่งกับข้า”
ตูมมม!
ชิงอิ่งลงมือโจมตีทันที แม้ว่าทั้งหมดนั้นจะเป็นสิ่งที่สูญเปล่าก็ตาม
