ไม่มีทางยอมให้ม มนุษย์คนใดเอาไปโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตจากมันเป็นแน่
“ที่แท้ เจ้าก็คือมู่เฉินซี อัจฉริยะอันดับหนึ่งของราชวงศ์ตงหวงในข่าวลืออย่างนั้นสินะ!” ในเวลานี้ มีหญิงสาวที่ ดูงดงามมากคนหนึ่งเดินเข้ามา
ในมือของนางถือขลุ่ยหยกเอาไว้อันหนึ่ง ทั้งเล็บมือและริมฝีปากของนางต่างก็เป็นสีม่วงเข้ม เนื่องจากหน้าตาที งดงามของนาง จึงทำให้สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ดูน่าเกลียดเลย แต่มันกลับทำให้คนรู้สึกหวาดกลัวเสียมากกว่า
มีคนมากมายที่รู้สึกว่าคนผู้นี้อันตราย ฉะนั้นจึงได้ล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนคนที่รู้ถึงตัวตนของหญิงสาวผู้นี้ ก็มีสีหน้าที่ซีดเผือดขึ้นมาทันที เขากล่าวขึ้นมาว่า “สตรีนางนี้ คือท ท่านหญิงโยวแห่งราชวงศ์เป่ยกง”
ทั่วทั้งร่างของนางเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่แปลกประหลาดมากบางอย่าง นางจ้องไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “เรื่องที่ เจ้าสามารถเอาชนะผู้หญิงที่น่ารังเกียจอย่างมู่หลินหลางได้ มันทำให้ข้าชื่นชมเจ้ามากเลยทีเดียว แต่เจ้าไม่ควรที่ จะมีสกุลว่ามู่เลยจริง ๆ เพราะว่าข้ารังเกียจคนสกุลมู่ทั้งหมดเลยอย่างไรล่ะ!”
ในตอนที่นางกล่าวคำว่ารังเกียจสองคำนั้นออกมา ทุกคนต่างพากันตัวสั่นเทาสั่นขึ้นทันที
แย่แล้ว แย่แล้ว มู่เฉิ
