ยของนางเพื่อคุ้มครองนางเอาไว้!” มู่เฉียนซีกล่าว
ท่านหญิงโยวลูบคางของตนเองพลางกล่าวว่า “นั่นก็ใช่นะ! เช่นนั้นก็ทำให้มู่หลินหลางเสียความบริสุทธิ์ไป หากเป็นเ เช่นนี้แล้วละก็นางยังจะมีหน้าแต่งงานกับพี่จั๋วอยู่อีกหรือไม่!”
ชื่อเรียกว่านางแม่มดของท่านหญิงโยวนั้นช่างสมคำร่ำลือจริง ๆ!
ส่วนคนอื่น ๆ โดยรอบ พวกเขารู้สึกว่าไม่สามารถรั้งรออยู่ที่นี่ได้อีกต่อไปแล้ว พลันนั้นก็มีคนคนหนึ่งพุ่งทะยาน นเข้าไปในประตูเป็นคนแรกแล้ว
หลังจากนั้นไม่นาน คนผู้นั้นก็ถูกโยนออกมา ในมือของเขาถือตราสัญลักษณ์ไม้อันหนึ่งเอาไว้ และบนตราสัญลักษณ์น นั้นก็เขียนอักษรตัวหนึ่งเอาไว้ด้วย!
“แม้แต่เจ้ายังได้แค่หนึ่ง ดูเหมือนว่ามันคงจะผ่านไปได้ไม่ง่ายเลย! ข้าเข้าไปบ้างก็แล้วกัน”
คนเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วเป็นอัจฉริยะของราชวงศ์ตงหวง นอกจากนี้บางคนก็มาจากที่ห่างไกลอย่างราชวงศ์เป่ยกงอีกด้วย และส่วนใหญ่แล้วก็ได้จำนวนที่ไม่เกินสิบอยู่ดี ซึ่งมันก็ไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไรเลย
“ข้าเอง!” ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งลุกยืนขึ้น
สำหรับคนผู้นี้มู่เฉียนซีมีความประทับใจต่อเขาเล็กน้อย และนางก็เคยเจอเขาในงานการแข่งขันอัจฉริยะของราชวงศ์ตง งหวง ซึ่งเขาก็คืออั
