ื่อสัมผัสได้ถึงพลังจิตวิญญาณที่คุ้นเคย คนที่หลับใหลอยู่ใต้ต้นไม้นั้นก็ลืมตาขึ้น จากนั้นก็กล่าวออกมาคำหนึ่งด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “เฉียน!”
เขาอยากที่จะพุ่งทะยานออกไป แต่กลับถูกม่านแสงสีเขียวอ่อนตรึงเขาเอาไว้ และเขาก็ไม่สามารถเดินออกมาจากอาณาเขตรอบต้นไม้เทพแห่งชีวิตได้เลย
“หากนางอยากเจอเจ้า เช่นนั้นก็ต้องมารอดูว่านางมีความสามารถพอที่จะเดินมาถึงที่นี่หรือไม่!” เสียงไม้เทพแห่งชีวิตดังออกมา น้ำเสียงของมันมีความคล้ายกับน้ำเสียงของชิงอิ่งเป็นอย่างมาก เพียงแต่เมื่อเทียบกับชิงอิ่งแล้วกลับให้ความรู้สึกที่เย่อหยิ่งและเย็นชามากกว่าหลายส่วนเลยทีเดียว
.
