รอกของพวกเขา คนของเผ่าคำสาปเหล่านี้ก็ไม่อาจควบคุมจิตสังหารของตนเองได้อีกต่อไป และอยากที่จะใช้วิชาคำสาปกำจัดพวกเขาให้สิ้นซากไปเสียจริง ๆ
แต่ทว่าตอนนี้ทำไม่ได้ เนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจึงไม่อาจใช้วิชาคำสาปได้ มีแต่ต้องทนเอาไว้ก่อนเท่านั้น!
“เจ้าค่ะ นายท่าน! นายท่านโปรดวางใจ พวกเราจะไม่ยอมให้มีผู้มารบกวนท่านแน่นอน”
ยอดฝีมือของราชวงศ์ตงหวงได้ให้คนของเผ่าคำสาปนั้นอยู่ตรงกลางเพื่อปกป้อง และหลังจากนั้นก็คุ้มกันพวกเขาอย่างระมัดระวังเป็นอย่างมาก!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าพวกสารเลวนั่นยังไม่ยอมแพ้สินะ คิดว่าหลังจากฟื้นตัวแล้วค่อยต่อสู้อีกครั้งอย่างนั้นหรือ? แต่ก็ไม่รู้ว่าจะยังมีเวลาอยู่อีกไหม”
ตำหนักเทพแห่งชีวิตที่อยู่กลางอากาศเริ่มเลือนรางมากขึ้นทุกทีแล้ว หากมันหายไปอย่างสมบูรณ์แล้วละก็คงยากที่จะหามันเจอเป็นแน่ ซึ่งคนของเผ่าคำสาปก็รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ดังนั้นพวกเขาจึงต้องรีบฟื้นฟูความแข็งแกร่งของตนเองแข่งกับเวลา
คราวหน้า พวกเขาต้องทำได้สำเร็จอย่างแน่นอน!
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “ข้าอยากจะไปลองดู! พวกเจ้ารอข้าอยู่ที่นี่”
“ไม่ได้!” สีหน้าของพวกจูเชว่เปลี่ยนไปมากทันที ขนาดความสามารถของคนจากเผ่าคำ
