เปล่าประโยชน์
ซวนอู่คว้าตัวจูเชว่ที่คิดจะพุ่งตัวเข้าไปแล้วกล่าวว่า “แม้แต่ตัวพวกเขาด้วยกันเองก็ยังไม่สามารถขัดขวางกันและกันได้เลย ถึงพวกเราจะพูดอะไรไปก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี! สำหรับพวกเขาแล้วไม้เทพแห่งชีวิตนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็สำคัญถึงขนาดที่ว่าต้องเอามาให้ได้ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม”
จูเชว่ก็หมดปัญญาแล้วเช่นกัน ขนาดท่านอ๋องจิ่วเยี่ยที่ซีซีใส่ใจมากเป็นพิเศษ เป็นคนที่นางรักอย่างลึกซึ้งที่สุด เขายังไม่สามารถขวางซีซีเอาไว้ได้เลย ฉะนั้นพวกเขาไม่มีทางทำได้จริง ๆ
“นั่นคือมู่เฉินซี!”
มู่เฉียนซีพุ่งทะยานออกไปทางตำหนักเทพแห่งชีวิตนั้น ซึ่งมันก็ทำให้เหล่าผู้คนประหลาดใจเป็นอย่างมาก และแววตาของมู่หลินหลางก็ฉายแววเย็นยะเยือกออกมาทันที
“หากปล่อยให้มู่เฉินซีกลายร่างเป็นต้นไม้ประหลาดมันจะง่ายสำหรับนางมากเกินไปหน่อย ไปขวางนางเอาไว้ และเอาตัวนางมา ข้าต้องการให้นางมาตกอยู่ในเงื้อมมือของข้าตอนที่นางยังคงมีสติดีอยู่ ข้าจะทำให้นางทุกข์ทรมานราวกับตายทั้งเป็นเอง” มู่หลินหลางกล่าวอย่างดุร้าย
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ร่างเงาสองสามร่างเหล่านั้นทะลวงผ่านไปกลางอากาศที่ว่างเปล่าเพื่อไล่ตามมู่เฉียนซีไป
ในเวลาน
