เตล็ดเหล่านั้น แล้ว คนที่มีความสามารถคนอื่น ๆ ต่างก็หายกันไปจนหมดสิ้น
“องค์ชายสี่…”
สาวงามที่เคยมีความสัมพันธ์อย่างเร้าร้อนกับองค์ชายสี่ก่อนหน้านี้เหล่านั้น เมื่อเห็นองค์ชายสี่ที่แดงฉานไปด้วย เลือดตรงเข้ามาก็ตกใจกลัวจนหมดสติไปทันที
มู่เฉียนซีหัวเราะเยาะพลางกล่าวว่า “องค์ชายสี่รีบไปทำกิจกรรมกับสาวงามของเจ้าเสียเถอะ! ข้าไม่รบกวนเจ้าแล้วล่ะ”
องค์ชายสี่โมโหจนแทบที่จะกระอักเลือกอยู่แล้ว นะ…นางทำให้เขากลายเป็นคนพิการไปแล้ว จากนี้ไปเขาจะทำกับสาวงาม มได้อย่างไรกันล่ะ!
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ และดวงตาที่เย็นยะเยือกคู่นั้นก็จ้องมองไปที่องค์ชายสี่ ซึ่งองค์ชายสี่รู้สึกราวกั บว่าร่างของเขาถูกโยนเข้าไปในถ้ำน้ำแข็งหมื่นปีอย่างไรอย่างนั้นเลยทีเดียว
พลังนั้นพุ่งตรงเข้าสู่ร่างกายขององค์ชายสี่ หากซีต้องการให้เขามีชีวิตอยู่อย่างตายทั้งเป็น เขาย่อมที่จะให้ซี สมความปรารถนาอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่อาจปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่บนโลกนี้นานเกินไปนักได้อยู่ดี
ร่างเงาสีดำหายลับไปจากสถานที่แห่งนี้ทันที ส่วนจูเชว่ก็ได้แต่เม้มริมฝีปากพลางกล่าวว่า “หนีไปเร็วจริง ๆ! พวกเ เราก็ถอยเถอะ! ที่นี่มันสกปรกเกินไปแล้ว”
คฤหาสน์อันสวยสดงดงามก่อนหน้
