“อู๋ตี้ เสี่ยวหง เสี่ยวโม่โม่!” แม้จะรู้ว่านี่เป็นกับดักที่องค์ชายสี่วางแผนเอาไว้ แต่สีหน้าของมู่เฉียนซีก็ยังคงนิ่งสงบมากอยู่ดี
จูเชว่กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ลงมือได้! คิดว่าคนของข้าอ่อนแอหรืออย่างไรกัน?”
คนเหล่านี้ ช่างไร้ค่าที่จะกล่าวถึงเกินไปแล้ว
“ว่านซือเยี่ยนมักจะเป็นคนที่ไม่ยอมทำเรื่องที่ต้องขาดทุนอยู่เสมอ และเป็นเพราะความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้คืนนี้เจ้าถึงกับมาโจมตีข้า ข้าคิดว่าเขาไม่มีทางยอมทำเรื่องที่ขาดทุนเช่นนี้แน่นอน ในเมื่อไม่มีคนของเขา เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวเจ้าอย่างนั้นหรือ?” องค์ชายสี่คลี่ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ
เขากำลังทดสอบว่าสมาคมการค้าเฉินซีจะปกป้องมู่เฉินซีมากเพียงใด แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้สมาคมการค้าเฉินซีก็แค่พยายามทำอย่างผิวเผินเท่านั้น และพอถึงเวลาจริงพวกเขาก็ไม่ได้ออกแรงมากเท่าไรนัก อีกทั้งยังไม่คิดที่จะล่วงเกินราชวงศ์ตงหวงของพวกเขาอีกด้วย
ตูมมม โครมม!
มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเสียงหนึ่งดังขึ้น
เมื่อจูเชว่เห็นท่าทางที่ภูมิใจขององค์ชายสี่ ก็แทบรอที่จะฉีกใบหน้าอันน่าขยะแขยงนั่นของเขาไม่ไหวอยู่แล้ว
สมาคมการค้าเฉินซีของพวกเขาไม่ช่วยเหลือที่ไหนกัน เพียงแต่ซีซีบอกว่า ไม่จำเป็นที่จะต้อง