็วราวกับภูตผีปีศาจก็มิปาน จากนั้นพัดวิหคเฟิงหลิงก็ถูกจ่ออยู่บนลำคอของเขา
“ข้าแค่จับเจ้ามาเป็นตัวประกันก็เพียงพอแล้ว! แม้ว่าเจ้าจะเป็นเพียงองค์ชายไร้ประโยชน์ แต่ก็ยังโชคดีที่เจ้าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของจักรพรรดิตงหวง เจ้าพวกนี้ไม่กล้าเมินเฉยต่อความเป็นความตายของเจ้าหรอก!”
“ให้ตายเถอะ ปล่อยองค์ชายสี่เดี๋ยวนี้!”
“บังอาจนัก!”
“……”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ให้ทุกคนหยุดซะ! มิเช่นนั้นหากศีรษะองค์ชายสี่ของพวกเจ้าหลุดออกไป ข้าก็ไม่รับผิดชอบหรอกนะ”
องค์ชายสี่กล่าวว่า “หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!”
พวกเขาทั้งหมดหยุดการกระทำลงอย่างกะทันหัน แต่ทว่ามีชายชราคนหนึ่งแอบกระโจนออกมาอย่างเงียบงัน และจู่โจมเข้าใส่มู่เฉียนซีด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง โดยไม่มีสัญญาเตือนใด ๆ เลยแม้แต่น้อย!
“นางหนูน้อย คิดว่าหากจับองค์ชายสี่ได้แล้วเจ้าจะชนะอย่างนั้นหรือ? จะไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!”
มู่เฉียนซียังคงยืนอยู่ตรงนั้นอย่างนิ่งสงบ โดยพัดวิหคเฟิงหลิงที่อยู่ในมือก็ไม่มีการสั่นไหวเลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้ยังไม่เห็นพลังที่กำลังจะทำลายนางอยู่ในสายตาเลยแม้แต่นิดอีกด้วย
ทันใดนั้นพลังของชายชราผู้นั้นก็กลายเป็นความว่างเปล่าวไปอย่างกะทันหั
