เมื่อมาถึงที่พักของพวกเขา จูเชว่ก็กล่าวว่า “แม้ว่าตำหนักเทพแห่งชีวิตจะปรากฏตัวขึ้นแล้ว แต่การจะขึ้นไปตอนนี้ก็เป็นเรื่องที่อันตรายมาก หากมีคนเข้าไปใกล้แต่ไม่อาจทนต่อพลังแห่งชีวิตนั้นได้ก็จะกลายเป็นสัตว์ประหลาดทันที และสุดท้ายก็ต้องถูกผู้แข็งแกร่งที่มาจัดการเข้าอยู่ดี”
ตูมมม โครมมม!
ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดไว้ และตอนนี้ก็มีเสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังออกมาจากบนเทือกเขาจูเทียนจริง ๆ
นี่น่าจะเป็นใครสักคนหนึ่งที่คิดสั้นฝืนบุกไปที่เทือกเขาจูเทียน สุดท้ายก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดจนถูกคนอื่นกำจัดไปเป็นแน่
“ตราบใดที่พลังชีวิตโดยรอบไม่เจือจางไป ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่สามารถเข้าไปใกล้ได้ และพวกเราก็ทำได้แต่รอเท่านั้น!” จูเชว่กล่าวอย่างเคร่งขรึม
“รอ หรือว่าต้องรอตลอดไป รอจนมันหายไปเลยอย่างนั้นหรือ? ยังไงก็ต้องคิดหาหนทางบางอย่าง” มู่เฉียนซีกล่าว
จูเชว่กล่าวว่า “เพราะการปรากฏตัวของตำหนักเทพแห่งชีวิตครั้งที่แล้วมีระยะเวลาห่างจากตอนนี้นานมากเกินไป จึงทำให้ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง ซีซีข้ารู้ดีว่าเจ้าอยากหาไม้เทพแห่งชีวิตให้เจอมากแค่ไหน แต่เจ้าห้ามเข้าไปเสี่ยงเด็ดขาด”
“เลิกพูดเรื่องนี้ก่อนเถอะ เรามาคุยกั
