มดาของจื่อโยว ทำให้คนที่กล้าปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้ได้ นอกจากเจ้านายของเขาก็ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว
“คนงาม ข้ามาเพื่อขอให้เจ้ายกโทษให้! ข้าทำเจ้าหุ่นเชิดที่หนีออกจากบ้านของเจ้าหายไปแล้ว ไม่ใช่ว่าข้าประมาทเลินเล่อนะ! แต่เป็นเขาที่ผิดปกติเกินไป เพียงแค่พริบตาเดียวก็ไม่รู้ว่าหนีไปทางไหนแล้ว?” จื่อโยวกล่าวด้วยหน้าตาที่น่าสงสารเป็นที่สุด
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอย่างตกใจว่า “อะไรนะ? แม้แต่เจ้าก็ยังปล่อยให้ชิงอิ่งหายไปได้อย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีสัมผัสได้ว่าระหว่างพวกเขายังคงมีพันธสัญญาอยู่ แต่พลังของพันธสัญญานั้นไม่ชัดเจนเท่าไรนัก เนื่องจากว่าเขาอยู่ห่างจากนางไกลมากเกินไป ไกลมากจนเหมือนกับว่าไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น
นี่ชิงอิ่งกำลังทำอะไรอยู่กันแน่นะ?
