้ว่าเป็นนักปรุงยาขั้นเทวะลงมือทำด้วยตนเอง และคาดว่าน่าจะใช้เวลาพอสมควรถึงสามารถสร้างมันออกมาได้
หลังจากที่มู่เฉียนซีประคองคนขึ้นไปบนรถม้าแล้ว นางกลับถูกดึงเอาไว้ “แม่หนูนั่งข้างบนนี้กับข้าเถอะ ข้างในค่อนข้างกว้างขวางมาก เพิ่มมาอีกคนคงไม่แออัดเกินไปนักหรอก”
จิ่วเยี่ยรีบกล่าว “ไม่ได้!”
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าว “การเดินทางไม่ไกลมากนัก อีกทั้งคนอื่นไม่สามารถสัมผัสเขาได้ แต่ข้าทำได้ ฉะนั้นข้าจึงสามารถดูแลเขาบนนี้ได้พอดี!”
“อืม!”
จิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็หายไปจากสายตาของทุกคนทันที
เมื่อมู่เฉียนซีได้นั่งอยู่บนรถม้า มันก็ทำให้คนอื่นรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก นายท่านประคบประหงมมู่เฉินซีผู้นี้จนขาดสติไปแล้ว และก็คงเป็นเพราะนายท่านคิดถึงลูกสาวมากเกินไปอย่างแน่นอน
เขากล่าวว่า “ท่านอ๋องจิ่วเยี่ย ชายผู้นั้นช่างขี้งกเหลือเกิน”
“หรือว่าในความรู้สึกของท่าน ท่านไม่ใช่คนขี้งกอย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
คนที่เฉลียวฉลาดราวกับปีศาจอย่างเขาถูกคำพูดเช่นนี้สกัดเอาไว้จนพูดอะไรไม่ออกอีกแล้ว และเพราะมันเป็นเรื่องบังเอิญมาก ที่เขาเองก็เป็นคนขี้งกเช่นเดียวกัน
เนื่องจากภายในความรู้สึกนั้นมีความรักอย่างลึกซึ