ข้ารู้มาด้วยความฉลาดของแม่หนูน้อย แม้แต่ซวนอู่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าเลย เจ้าไปเจอคู่ต่อสู้แบบใดมากันแน่?” เขากล่าวถาม
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ท่านก็คงจะคุ้นเคยกับคนผู้นั้นเป็นอย่างมากเช่นกัน เขาก็คือเป่ยกงจั๋ว”
“องค์รัชทายาทเป่ยกงสินะ! เป็นกระดูกที่เคี้ยวยากจริง ๆ” เขากล่าวพลางถอนหายใจ
“ข้าจะช่วยเจ้าวางแผนเอง” และเขาเริ่มให้ความสนใจขึ้นมาแล้ว
“ตอนนี้จัดการเรื่องของท่านให้เรียบร้อยก่อนเถอะ! เรื่องที่ท่านจะต้องจัดการยังมีอีกไม่น้อยเลย ในช่วงนี้เป่ยกงจั๋วยังไม่กล้าที่จะมาหาเรื่องข้าหรอก” เนื่องจากว่าคราวที่แล้วจิตวิญญาณของเป่ยกงจั๋วได้รับบาดเจ็บ ฉะนั้นเสี่ยวไป๋ไม่มีทางปล่อยเขาไปง่าย ๆ แน่นอน
และสิ่งที่มู่เฉียนซีต้องคิดไม่ถึงหลังจากที่พวกเขาออกมาจากเมืองหมิงแล้ว นั่นก็คือการมาช้าไปของมู่เฟิงหลิงนั่นเอง
ซึ่งคราวนี้สถานที่ที่พวกของมู่เฉียนซีเคลื่อนย้ายไป ไม่ได้มีการทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ให้กับคนของหอหมอปีศาจเลย และนี่ก็ทำให้มู่เฟิงหลิงแทบจะคลั่งไปเลยทีเดียว
“แล้วคนของสมาคมการค้าเฉินซีเหล่านั้นลักพาตัวซีเอ๋อร์ของข้าไปถึงไหนแล้ว?”
ในเมื่อมีใครสักคนร่วมทางไปด้วย มันจึงทำให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วมากเป็นพิเศษ
เป้
