้พวกเจ้าโปรดยกโทษให้ข้าที่เห็นคนรักดีกว่าเพื่อนและต้องไปกับจิ่วเยี่ยก่อนแ แล้วล่ะ”
สีหน้าของจูเชว่นั้นมืดมนลงอย่างกะทันหัน เขารู้สึกราวกับว่าหัวใจได้แตกสลายไปแล้ว นี่เขาไม่มีโอกาสเลยแม้แต่น้ อยจริง ๆ สินะ
ส่วนสีหน้าของชิงหลงไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ
และฉงหมิงบ่นพึมพำว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนหมกมุ่นเช่นนี้ เพื่อคนผู้นี้ถึงกับยอมทิ้งพวกเรา !”
ไป๋เจ๋อกล่าวว่า “ไม่เป็นไร เจ้าไปเถอะ!”
ซวนอู่กล่าวว่า “เตรียมสุรามาไว้มากมายขนาดนี้ หากว่ารสชาติดีแล้วละก็ พวกเราสามารถมาคุยเรื่องความร่วมมือกันไ ได้นะ”
อากุ่ยลอยออกมาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวซี ข้าขอให้เจ้ามีลูกไว ๆ นะ!”
“โป๊ก!” จูเชว่ตรงเข้าไปเคาะศีรษะของอากุ่ยทันที
“นี่มันยังไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่องนี้เสียหน่อย!”
“อ่อ! ดูเหมือนว่าคำนี้จะเอาไว้พูดตอนแต่งงานสินะ ข้าจะจำไว้”
จูเชว่รู้สึกได้ว่าหัวใจของเขากำลังจะแตกสลาย แต่งงานอย่างนั้นหรือ เจ้าเด็กปี้ฟางนี่ช่างพูดอะไรที่ทำร้ายหัวใจ ของเขายิ่งนัก!
“ซี พวกเราไปกันเถอะ!”
“ทุกท่าน ไว้เจอกัน!” มู่เฉียนซีโบกมือลา และจากนั้นก็จากไปพร้อมกับจิ่วเยี่ย
ในตอนที่มู่เฉินซีจากไปแล้วพวกเขาก็ชะงักงันขึ้นมาทันที
