จิ่วเยี่ยเข้าไปในเขาสูงลูกหนึ่งกับมู่เฉียนซี และที่นั่นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งพุ่งทะยานออกมาอย่างกะทันหันพลางกล ล่าวอย่างอารมณ์เสียว่า “บัดซบเอ้ย! คนพวกนั้นเป็นใครกันแน่? ไม่ง่ายเลยกว่าข้าจะมาเก็บสมุนไพรที่นี่ได้ คิดไม ม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะทำอะไรตามอำเภอใจ จนไม่ยอมให้เขาเข้าไปเช่นนี้”
“คุณหนูใหญ่ อย่าโกรธไปเลยขอรับ! พวกเราไม่จำเป็นต้องโต้เถียงกับคนกลุ่มนั้นหรอกขอรับ! บังอาจมาทำให้คุณหนูใหญ่ แห่งเมืองหมิงขุ่นเคืองใจ มันจะต้องไม่เป็นผลดีกับพวกเขาแน่นอน พวกเรารีบกลับไปรายงานนายท่านกันเถิดขอรับ” องค ครักษ์ที่อยู่ข้างกายนางกล่าวขึ้น
ภูเขาทั้งลูกนั้นถูกผนึกเอาไว้แล้ว แต่เมื่อจิ่วเยี่ยและมู่เฉียนซีเข้ามาใกล้ ก็มีร่างเงาสองสามร่างปรากฏตัวขึ นมา แล้วกล่าวด้วยความเคารพว่า “ข้าน้อยขอคารวะฝ่าบาท”
“เยี่ย เจ้ามาแล้วอย่างนั้นหรือ ทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้หมดแล้ว! หวังว่าพวกเจ้าจะพึงพอใจนะ” ในเวลานี้จื่อโย วก็ปรากฏตัวออกมาเช่นนั้น และมุมปากของเขาก็แสยะยิ้มขึ้นมาอย่างชั่วร้าย
“อื้ม!” จิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย
พวกเขาหายตัวไปอีกครั้ง จากนั้นก็เฝ้าอยู่โดนรอบบริเวณ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มีคนที่ไม่รู้จักเวล่ำเวลาบุกเข้ามา ารบกวน
