จิ่วเยี่ยจำที่จื่อโยวเคยกล่าวเอาไว้ได้ว่า เมื่อได้รับบาดเจ็บก็ต้องทำตัวให้น่าสังเวชเข้าไว้ จากนั้นคนงามก็จะมอบอ้อมกอดที่อ่อนโยนให้เขาเอง
แต่น้อยมากที่เขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส และถึงแม้ว่าจะมีเขาก็ไม่ยอมให้ซีต้องเป็นกังวลเพราะตนเองอยู่ดี ฉะนั้นตอนนี้จึงเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ใช้กลอุบายนี้เสียที
แม้ว่าบนใบหน้าที่หล่อเหลาจะซีดเผือดราวกับคนป่วยก็ตาม แต่ความงดงามนั้นก็ยังคงสามารถทำให้หัวใจของมู่เฉียนซีสั่นไหวได้อยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เห็นแก่เจ้าที่กำลังป่วยอยู่ ข้าจะอนุญาตให้เจ้าก่อกวนได้ก็แล้วกัน”
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยฉายแววอันตรายออกมาทันที “อนุญาตให้เฉพาะตอนที่ป่วยเท่านั้นหรือ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่ เพราะเงื่อนไขก็คือ เจ้ายังเป็นคนที่ข้าชอบด้วยยังไงล่ะ”
มู่เฉียนซีเทยาน้ำขวดนั้นเข้าไปในปากในคราวเดียว จากนั้นก็โน้มตัวไปบนร่างของจิ่วเยี่ยและจรดริมฝีปากลงไปบนปากของเขา
“อื้อ!” และจิ่วเยี่ยพลิกสถานการณ์ให้เป็นคนที่ได้เปรียบอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นก็ต้องเผชิญหน้ากับการปล้นชิงของจิ่วเยี่ย ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่ได้สนใจยาน้ำสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บนี้เลยแม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่เขาสนใจก็คือร่างกายของคนที
