มู่เฉียนซีรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก และนางก็มองไปทางซวนอู่แล้วกล่าวว่า “ซวนอู่ข้าหิวแล้ว ที่นี่คืออาณาเขตของสมาคมการค้าเฉินซีของเจ้า เลี้ยงข้าวสิ เลี้ยงข้าว! อย่าคิดที่จะหลอกพาข้าไปกินร้านอาหารของชาวนาอีกล่ะ”
จูเชว่ก็กล่าวว่า “ใช่ ๆ ๆ! เลี้ยงข้าว ๆ กินอาหารของคนรวยกันเถอะ”
แม้ว่าซวนอู่จะไม่เต็มใจเอาเสียเลย แต่เขาก็ยังคงถูกคนที่กำลังอารมณ์ไม่ดีอย่างมู่เฉียนซีจัดการสั่งอาหารมาชุดใหญ่อย่างโหดเหี้ยม
ยังไม่พอ ยังไม่พออีกหรือ!?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ซวนอู่ ช่วยข้าทำงานอีกสักอย่างสิ!”
“หากจะให้ข้าเสียเงินก็ไม่ต้องพูดแล้ว วันนี้เจ้ารีดไถข้าไปเยอะมากแล้วนะ” ซวนอู่คิดว่าผู้หญิงคนนี้แปลกประหลาดมาก
พ่อบุญธรรมอยู่ในอาการวิกฤต ฉะนั้นคนที่ต้องไม่สบายใจยิ่งกว่าควรจะเป็นพวกเขาถึงจะถูก แต่ผลสุดท้ายปรากฏว่านางกลับดูจะเป็นคนที่ทุกข์ทรมานใจมากที่สุดไปเสียได้
“คราวนี้ข้าจะช่วยเจ้าหาเงิน เลิกทำหน้าดําคร่ําเครียดได้แล้ว! ทำงานตามที่ข้าบอกเถอะ! เร็วเข้า”
มู่เฉียนซีพูดอะไรบางอย่างกับซวนอู่ จากนั้นซวนอู่ก็กล่าวว่า “เอาอย่างนั้นก็ได้ ในเมื่อเจ้าใช้ให้ข้าไปทำงานให้ ฉะนั้นก็จะขาดค่าดำเนินการไปไม่ได้เชียวนะ”
หมอปีศาจถูกเชิญไปที่
