็กน้อย ก็สามารถหักคอของร่างสีขาวได้ทันที
คนอื่น ๆ ต่างตกใจ และเตรียมที่จะลงมือเช่นกัน!
“แค่ก แค่ก แค่ก! ถอยออกไปให้หมด” ถึงน้ำเสียงของเขาจะแหบแห้ง แต่กลับเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามที่ทำให้ผู้คนไ ไม่กล้าฝ่าฝืนได้
“พวกเขาจะตื่นตูมกันเกินไปแล้ว คงไม่ทำให้เจ้าตกใจกลัวหรอกใช่หรือไม่!” เขากล่าวอย่างรู้สึกเสียใจเล็กน้อย
“ข้าเป็นถึงหมอปีศาจ จะถูกคนเหล่านี้ทำให้ตกใจกลัวได้อย่างไร ท่านประเมินข้าต่ำเกินไปหน่อยแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว วตอบ
คนที่หลบซ่อนอยู่เพื่อคุ้มกันนายท่านเหล่านี้ก็ชะงักงันไปเช่นกัน ถึงนายท่านของพวกเขาจะเป็นคนดีมากคนหนึ่ง แต ต่ก็ไม่ใช่คนที่อ่อนโยนถึงขนาดนี้แน่นอน
เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นนายท่านอดทนและอ่อนโยนกับผู้หญิงคนหนึ่งมากถึงเพียงนี้
แม่นางน้อยผู้นี้ยอดเยี่ยมมาก มิแปลกใจเลยที่คุณชายทั้งหกจะให้ความสำคัญกับนางเป็นพิเศษ
แต่ว่า…
พวกเขาจ้องเขม็งไปที่มือของมู่เฉียนซี ในตอนที่นางกำลังจะสัมผัสไปที่ข้อมือของนายท่าน หัวใจของพวกเขาก็กระตุก วูบทันที และหวังว่าจะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
มู่เฉียนซีเริ่มตรวจชีพจรให้เขา และนิ้วที่เรียวงามราวเครื่องลายครามนั้นก็วางลงบนเส้นชีพจรของเขา
เขาไม่รู้สึกถึงความผิด
