เห็นพลังวิญญาณที่อ่อนโยนเช่นนี้ อีกทั้งยังคุ้นเคยมาก จนทำให้เขา อดไม่ได้ที่จะเข้าไปใกล้นางให้มากขึ้น
เขาควรที่จะมีอาการต่อต้านพลังจิตวิญญาณของคนแปลกหน้าตามสัญชาตญาณถึงจะถูก แต่ครั้งนี้กลับไม่มีแม้แต่น้อย
หลังจากที่เข้าใจสถานการณ์แล้ว มู่เฉียนซีก็ดึงพลังจิตวิญญาณกลับมาอย่างระมัดระวัง
“ทะ…ท่านพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าไม่รบกวนท่านแล้ว”
มู่เฉียนซีต้องการจะจากไปอย่างรวดเร็ว จนเขาตะลึงงันไปครู่หนึ่งพลางกล่าวว่า “แม่สาวน้อย ทำไมไปไวนักเล่า หากได้ ดื่มชาแล้วพูดคุยกับเจ้า ข้ารู้สึกว่าน่าจะดีกว่าการพักผ่อนเสียอีกนะ”
แต่ทว่ามู่เฉียนซีก็ยังคงต้องการที่จะจากไปอยู่ดี ฉะนั้นเขาจึงได้แต่มองดูร่างนั้นหายไป เหตุใดเขาถึงรู้สึกว่า ต่อให้มองเท่าไรก็มองไม่พอกันนะ!
“นายท่าน ต้องการให้พวกข้าไปเชิญแม่นางมู่มาใหม่หรือไม่ขอรับ?” ชายในชุดขาวคนหนึ่งกล่าวขึ้น
“ไม่ต้องหรอก”
“แต่มีเพียงแม่นางมู่คนเดียวเท่านั้นที่สามารถสัมผัสนายท่านได้ อีกทั้งยังไม่ทำให้นายท่านบาดเจ็บอีกด้วย ข้าคิ ดว่าข้าสามารถเตรียมการให้นางมาคอยดูแลอยู่ข้างกายนายท่านได้นะขอรับ”
“แม่หนูคนนี้เป็นถึงหมอปีศาจ ข้าเชิญมาไม่ไหวหรอก และอย่าคิดจะแตะต้องนางโดยที่ไม่ได้รับอนุญา
