“อย่างที่รู้กันว่าผู้แข็งแกร่งระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นเทพวิญญาณของกองกำลังระดับหกคนหนึ่งต้องสูญเสียพลังไปมากมายเพื่อที่จะผนึกมันเอาไว้ และก็ยังไม่มีหนทางที่จะฆ่ามันอย่างสมบูรณ์ได้อีกด้วย ฉะนั้นพลังทั้งหมดของพวกเราราชวงศ์ตงหวงไม่เพียงพอที่จะสู้กับมันในช่วงพลังขั้นสูงสุดได้แน่” เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดที่จะเหงื่อซึมออกมาไม่หยุดไม่ได้
“สำนักหมอทมิฬนี่ช่างรนหาที่ตายเสียจริง ๆ เลย!” สีหน้าของคนจากราชวงศ์ตงหวงมืดมนขึ้นในทันที
เขากล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเช่นนี้! ตอนนี้ห้าอสรพิษตัวนั้นไม่สามารถออกมาสร้างหายนะให้กับราชวงศ์ตงหวงได้แล้ว และมันก็ได้หายสาบสูญไปแล้ว หรือจะกล่าวได้ว่า…”
“หรือจะกล่าวได้ว่า ห้าอสรพิษตัวนั้นถูกทำลายไปแล้ว และมีความเป็นไปได้มากว่าคนที่อยู่ข้างกายของมู่เฉินซีผู้นั้นจะเป็นคนทำลายมัน! ความสามารถของคนที่อยู่ข้างกายแม่สาวน้อยผู้นั้นแข็งแกร่งเหลือเกิน โชคดีที่ฝ่าบาทยั้งมือไว้ก่อน มิเช่นนั้นเกรงว่าคงจะเกิดปัญหาใหญ่ต่อราชวงศ์ตงหวงของพวกเราเป็นแน่”
ภายในใจของจักรพรรดิตงหวงรู้สึกไม่พอพระทัยเป็นอย่างมาก มู่เฉินซีผู้นั้นน่ากลัวกว่าที่จินตนาการเอาไว้เสียอีก
เขา