นที่นำทางก็คือซวนอู่ สถานที่ที่พวกเขากำลังจะไปก็คือหนึ่งในสาขาของสมาคมการค้าเฉินซี ถึงจะดูเหมือนว่าเป็นหอการค้าทั่วไป แต่มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ว่ามียอดฝีมือแอบซ่อนอยู่เป็นจำนวนมากเลยทีเดียว ซึ่งจะต้องมีคนที่สำคัญมากอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน
ซวนอู่ได้พามู่เฉียนซีเดินขึ้นไปชั้นบน ยิ่งขึ้นไปมากเท่าไรก็ยิ่งหรูหรามากขึ้นเท่านั้น และเมื่อประตูบานหนึ่งถูกเปิดออก ซวนอู่ก็กล่าวว่า “มู่เฉินซี เจ้าเข้าไปเถอะ!”
“ตกลง!”
เมื่อเดินเข้าไปในประตูบานนั้นแล้ว สีทองที่อยู่ภายในช่างแวววาวจนทำให้คนตาพร่ามัวไปเลยทีเดียว
และชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ด้านในก็สวมเครื่องประดับทองรูปแบบต่าง ๆ มากมายอีกทั้งยังมีหน้าท้องที่ใหญ่มากอีกด้วย ซึ่งก็ดูคล้ายกับพวกเศรษฐีใหม่ที่นางเคยเห็นมาก่อนหน้านี้เลย
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สิบปากว่าไม่เท่ากับตาเห็นจริง ๆ สินะมู่เฉินซี!” เขาหัวเราะขึ้นมา และน้ำเสียงของเขาก็ก้องกังวานราวกับเสียงของระฆังก็มิปาน
“เช่นนั้นข้าแนะนำตนเองก่อน ข้าก็คือผู้นำของสมาคมการค้าเฉินซี นามว่าจินฟู่กุ้ย”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “สวัสดีเจ้าค่ะท่านผู้นำจิน! ข้าคิดว่าท่านผู้นำคงจะรู้จักข้าเป็นอย่างดีแล้ว เช่นนั้นข้าขอไม่แนะนำ
