ว่านซือเยี่ยนนั้นจะใช้ไม่ได้เกินไปแล้ว ไม่มีความสามารถในการต้อนรับแขกเลยจริง ๆ! ข้าจะให้คนไปเตรียมให้เดี๋ยวนี้เลย” และผู้นำจินก็ลุกยืนขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านผู้นำจินพูดคุยกับข้าเรื่องธุรกิจเท่านั้นไม่คุยเรื่องอื่น เกรงว่าน่าจะเป็นเพราะท่านไม่สามารถตัดสินใจเรื่องอื่นได้ และคนที่ตัดสินใจได้ก็เป็นคนอื่น! ท่านคือผู้นำของสมาคมการค้าเฉินซี ว่านซือเยี่ยนคือนายน้อยของสมาคมการค้าเฉินซี แต่พ่อบุญธรรมของเขาไม่ใช่ท่าน และสมาคมการค้าเฉินซีก็ยังมีเบื้องหลังอยู่อีกคนอย่างนั้นสินะ”
ผู้นำจินกล่าวว่า “เอ๊ะ! แม่นางมู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ? ข้ารู้ว่าเจ้าต้องหิวแล้วเป็นแน่ ไปเถอะ! เราไปกันเถอะ!”
ความสามารถของผู้นำจินไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ ปั้นน้ำเป็นตัวจนทำให้คนอื่นมองข้อบกพร่องใด ๆ ไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
“เช่นนั้นก็ไปเถอะ!”
เมื่อเดินออกไปก็เจอกับพวกของชิงหลง มู่เฉียนซีจึงกลอกตามองไปที่พวกเขา พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ?
สีหน้าของชิงหลงไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาเลย และเพียงไม่นานก็มาถึงสถานที่ที่พวกเขาใช้รับประทานอาหารกัน
นี่ก็คืออาณาเขตของสมาคมการค้าเฉินซีเช่นกัน ซึ่งมันดูแตกต่างจากร้านอาหารอื่น ๆ เป็นอย่างมาก
ห้องส่วนตัวทุกห้อง
