ไปจัดการเช่นกัน” ไป๋เจ๋อกล่าวกับมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ตกลง!”
“ข้าเองก็ยังมีข้อมูลอีกมากมายที่ต้องไปจัดการ และก็ต้องกลับไปก่อนเช่นกัน ข้าจะพยายามทำทุกอย่างให้เสร็จสิ้น เมื่อถึงตอนนั้นจะได้มีเวลาไปพบท่านพ่อบุญธรรมเป็นเพื่อนซีซีได้” และจูเชว่ก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว
และตอนนี้ก็มีเพียงชิงหลงเท่านั้นที่ไม่อยากไปเลยแม้แต่น้อย และอดใจที่จะย้ายฐานที่มั่นของตนมาอยู่ที่หอหมอปีศาจไม่ไหวอยู่แล้ว ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะว่าอี้เฟิงจะอยู่ที่นี่นั่นเอง
แม้ว่าซูอี้เฟิงจะยอมรับว่าเขาคือพี่ชายคนหนึ่ง จนทำให้ภายในใจของชิงหลงมีความสุขที่ได้ยินเขาเรียกว่าพี่ชาย แต่เขากลับไม่ยินยอมตามชิงหลงไปอยู่ดี
ในเมื่อเขาไม่อยากไป ชิงหลงก็ไม่อยากที่จะบังคับเขา
อย่างไรเสียนักปรุงยาที่น่าเชื่อถืออย่างมู่เฉินซีก็อยู่ที่นี่ด้วยทั้งคน ฉะนั้นการให้น้องช้ายของเขาอยู่ที่นี่ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีกว่า
นอกจากนี้ชิงหลงก็ไม่สามารถทำงานล่าช้าเพียงเพราะว่าหาน้องชายเจอแล้วได้อีกด้วย ซึ่งหลังจากที่เขาได้รับภารกิจใหม่มาแล้ว เขาก็กล่าวลาอี้เฟิง และเตรียมจากไป
“เสี่ยวเฟิง! ข้าจะมาหาเจ้าบ่อย ๆ นะ”
“ได้สิ! ถ้าอย่างนั้นพี่ชายก็เอาของกินอร่อย ๆ มาฝากข้า
