ซูอี้เฟิงต้องการที่จะตามมู่เฉียนซีไป และชิงหลงก็ไม่สามารถบังคับพาเขาไปได้ด้วย อย่างไรเสียปัญหาก็คือจะสามารถ ถบีบบังคับพาเขาให้ไปด้วยได้หรือไม่ต่างหาก?
ชิงหลงต้องอยู่ที่นี่ต่อ และคิดไม่ถึงเลยว่าคนอื่น ๆ ต่างก็หยุดงานเพื่ออยู่ที่นี่ต่อด้วยเช่นเดียวกัน
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “พวกเจ้าไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องไปทำจริง ๆ หรือ?”
“หรือเจ้าไม่อยากให้มีคนกินข้าวเพิ่มอีกสองสามคนอย่างนั้นหรือ?” ซวนอู่กล่าวถาม
“ข้าไม่ใช่เจ้าเสียหน่อย ถึงพวกเจ้าจะกินกันมากเกินไปแต่ข้าก็ไม่เคยเรียกเก็บค่าข้าวจากพวกเจ้าเลย แต่พวกเจ้าก็ เอาแต่หาทางมาทำให้หมอปีศาจอย่างข้าจนลงอยู่เรื่อยเลย” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์นัก
พวกเขารู้ดีว่าหลายปีมานี้ ชิงหลงพยายามคิดหาทางตามหาน้องชายมาโดยตลอด
ครั้งนั้นถึงเขาจะหนีออกมาได้แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ซึ่งความจำของเขาก็ไม่ค่อยชัดเจนเท่าไรนัก
เขาจำไม่ได้ว่าพวกเขาเคยถูกขังอยู่ในสถานที่แบบใด รู้เพียงแต่ว่าน้องชายของเขานั้นกำลังตกอยู่ในอันตราย และไม ม่ว่าอย่างไรก็ต้องหาเขาให้เจอ และช่วยเหลือเขาให้ได้
แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ สำนักหมอทมิฬทำอะไรอย่างระมัดระวังเป็นอย่างมาก
ส่วนชิงหลงก็ต้อง
