สุนัขจนตรอกยังหาโอกาสกระโดดกำแพงหนี แล้วจะนับประสาอะไรกับสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวจากเมื่อแสนปีก่อนตัวนี้ และในตอนที่มันต้องเผชิญหน้ากับความตาย ก็ไม่รู้ว่ามันจะสามารถทำเรื่องสุดขั้วอะไรออกมาได้บ้าง
มู่เฉียนซีเองก็คิดถึงเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน ฉะนั้นนางจึงกล่าวว่า “ชิงหลง เจ้ารีบพาพวกเขาออกไปจากที่นี่ให้เร็ว วที่สุด เร็วเข้า! นอกจากนี้พยายามอย่าให้พวกของจูเชว่และซวนอู่เข้ามาใกล้สถานที่แห่งนี้ พาออกไปไกลที่สุดได ด้เท่าไรยิ่งดี”
“แล้วเจ้าล่ะ?” สัญชาตญาณของเขาบอกกับเขาว่า หลังจากนี้จะต้องมีเรื่องที่อันตรายมากเกินขึ้นอย่างแน่นอน
แต่คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ไปด้วย!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มังกรวารียังอยู่ที่นี่ แล้วข้าจะไปได้อย่างไร! ข้ามีวิธีรักษาชีวิตของตนเองได้ ไม่ใช่ว่าเจ จ้าจะไม่รู้นี่”
“หากพี่สาวไม่ไป ข้าก็ไม่ไป! ข้าอยู่เป็นเพื่อนท่านที่นี่ได้หรือไม่?” ซูอี้เฟิงกล่าวพลางมองไปที่มู่เฉียนซี
“ไปกับพี่ชายของเจ้าเถอะ!”
“ข้ามีแค่พี่สาว ไม่มีพี่ชายเสียหน่อย”
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปที่ชิงหลงทันที ไม่รู้ว่าคำพูดนี้ชิงหลงจะรู้สึกว่ามันแทงใจมากเกินไปหรือไม่?
“เจ้าไปกับเขา เดี๋ยวข้าจะตามไปรวมตัวกับพวกเจ้าทีหลัง อี้เฟ
