ท่านั้น
แต่ทว่าทุกที่ที่มีเปลวไฟเหล่านี้ หากมีสัตว์มีพิษเข้าใกล้หรือมีไอพิษกระจายตัวเข้ามามันก็จะถูกแผดเผาไปเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ชิงอิ่ง พวกเรากลับไปกันเถอะ!”
“อื้ม!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีกลับมาแล้ว ก็เริ่มกลั่นยาพิษน้ำชนิดนี้ขึ้นอีกจำนวนมาก
หลังจากที่คำนวนว่าได้ปริมาณที่เพียงพอแล้ว มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุอัคคีเป็นคนลงมือ หลั งจากที่โยนยาน้ำเหล่านี้ออกไปแล้วก็ให้ใช้พลังธาตุอัคคีในการโจมตี หรือก็คือทำเหมือนข้าก่อนหน้านี้”
“ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุอื่น ๆ รับผิดชอบการคุ้มกัน คอยปกป้องคนที่กำลังดำเนินการ ให้เวลาพวกเจ้าสิบลมหายใจในกา ารจับกลุ่มกันอย่างอิสระ เร็วเข้า!”
“ขอรับ!”
เพียงไม่นานทุกคนต่างก็มีจอมภูตพลังธาตุอัคคีเป็นคู่หู ทว่าชิงหลงกลับถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง
ก็เขาไม่ได้จอมภูตพลังธาตุอัคคีนี่นา!
และในตอนนี้เองซูอี้เฟิงก็เดินออกมาพลางกล่าวว่า “จอมภูตพลังธาตุอัคคี พี่สาว อย่างข้าก็ถือว่าเป็นจอมภูตพล ลังธาตุอัคคีหรือไม่?”
ไม่ต้องบอกเลยว่าซูอี้เฟิงเรียกมู่เฉินซีว่าพี่สาวได้หวานเพียงใด แต่กลับไม่เคยเรียกเขาว่าพี่ชายเลยสักคำ ซึ่ งนี่ก็ทำให้ซูอี้ชิงรู้สึกว่ามู่เฉินซีน่ารั
