“ข้าทำความดีครั้งใหญ่ด้วยการปลดปล่อยพวกเจ้าออกมา ไม่ตอบแทนยังพอว่า นี่คิดจะให้ข้ากลายเป็นเครื่องสังเวยด้วยอีกอย่างนั้นรึ พวกเจ้านี่มันช่างเนรคุณจริง ๆ เลย!”
“ไสหัวไป!”
ปัง ปัง ปัง!
ในตอนที่เผชิญหน้ากับการโจมตีรอบด้าน เจ้าสำนักหมอทมิฬก็ขับไล่พวกอสรพิษไปพร้อมทั้งกรนด่าไปด้วย และด้วยความสามารถของเขาจึงทำให้ฝืนไปได้ชั่วครู่หนึ่งเท่านั้น
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าห้าอสรพิษจะโจมตีแม้แต่คนที่ปลดปล่อยพวกมันออกมาด้วยเช่นนี้ นี่มันไม่ต่างกับการโจมตีมั่วซั่วไปหมดเลยนี่!
เขาเสียใจ ทว่าเมื่อรู้สึกเสียใจภายหลังก็ไม่ทันแล้วจริง ๆ
รู้อย่างนี้หนีไปตั้งหลักเสียตั้งแต่แรกดีกว่า อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงนักปรุงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ หากต้องการความแข็งแกร่งก็มีความแข็งแกร่ง หากต้องการความสามารถก็มีความสามารถ หรือหากต้องการสายเลือดก็มีสายเลือดอยู่แล้ว! เหตุใดถึงได้เดินมาจนถึงจุดนี้ได้กันนะ?
จะมาเสียใจเอาตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะเจ้าพวกอสรพิษเหล่านี้ไม่ฟังคำสั่งของเขาเลย
เขากล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “หมอปีศาจ! ท่านหมอปีศาจได้โปรดช่วยข้าด้วย ช่วยข้าด้วยเถิด! ได้โปรดช่วยข้าด้วย!”
ในเมื่อไม่มีประโยชน์ที่จะขอความเมตตาจากพวกอสรพิษเหล
