าศ และพลังอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็ได้ผ่าลงมาอีกครั้ง
“ต่อสิ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
พลังของอสนีบาตนี้ทรงพลังมากเป็นพิเศษ และมันก็ทำให้นางรู้สึกว่านางกำลังจะบรรลุได้อีกครั้งแล้ว
ครืนนนน!
มู่เฉียนซีเข้าไปอยู่ท่ามกลางทะเลอสนีบาตสีดำนั่น และทั่วทั้งสำนักหมอทมิฬก็ต้องพบเจอกับการทำลายล้างอย่างสาห หัสด้วยการโจมตีของสายฟ้า
เดิมทีแล้วเป็นสำนักที่ค่อนข้างมั่งคั่งมากสำนักหนึ่ง ทว่าตอนนี้มันได้ถูกทำลายจนยับเยินราวกับซากปรักหักพังแล ล้วอย่างไรอย่างนั้น
“แม่สาวน้อยที่รนหาที่ตายคนนั้นน่าจะตายไปแล้วสินะ!”
“ถูกพลังอสนีบาตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นโจมตี ไม่ตายก็แปลกแล้วล่ะ”
“…”
อสนีบาตสีดำนั้นกำลังชำระล้างร่างกายของมู่เฉียนซี และในเวลานี้เด็กน้อยที่อยู่ในโลงน้ำแข็งนั้นก็ลืมตาทั้งสองข ข้างขึ้นและเงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า และทันใดนั้นเขาก็ได้เห็นผู้หญิงคนนั้นกำลังสกัดกั้นอันตรายทั้งหมดให้กับเขา
เขาเริ่มขยับนิ้ว จากนั้นร่างกายที่แข็งทื่อของเขาก็เปลี่ยนเป็นอ่อนนุ่มลงอย่างช้า ๆ และต่อมาก็เริ่มที่จะเคลื อนไหวได้แล้ว
หลังจากการปะทุของสายฟ้าสีดำนี้ เมฆสีดำบนท้องฟ้าก็สลายหายไป
อสนีสีดำได้ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของมู่เฉี
