็เป็นคนของหอหมอปีศาจ อีกทั้งยังเป็นนักปรุงยาคนหนึ่งอีกด้วย ข้าไม่มีวาสนาที่จะได้ฝึกฝนเคล็ดวิช ชาปรุงยาจากหมอปีศาจ ไม่ทราบว่าแม่นางมู่จะลองมาดูสักหน่อยได้หรือไม่ ว่าการปรุงยาของข้ายังห่างชั้นกับหมอปีศา าจมากน้อยเพียงใด?” เจ้าสำนักของสำนักหมอทมิฬกล่าวถาม
การปรุงยาของนักปรุงยานอกเสียจากว่าคนที่มีความสนิทสนมมากแล้ว จะไม่มีทางให้คนอื่นเข้าไปชมได้อย่างแน่นอน และ ะยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกเลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เอาสิ!”
เจ้าสำนักของสำนักหมอทมิฬได้แสดงความสามารถในการกลั่นยาทั้งหมดออกมาต่อหน้ามู่เฉียนซี และมู่เฉียนซีก็รู้ว่าเจ จ้าหมอนี่พยายามอย่างสุดความสามารถแล้วจริง ๆ
ซึ่งคาดว่าเขาคงจะต้องการให้นางนับถือในเคล็ดวิชาการปรุงยาของเขา และคงต้องการให้นางพูดออกมาว่าหมอปีศาจสู้ เขาไม่ได้เป็นแน่
ถึงเขาอาจจะดูถ่อมตัว แต่อันที่จริงแล้วเขาก็เป็นคนที่หยิ่งผยองมากคนหนึ่งเลยทีเดียว
ในขณะที่เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ มู่เฉียนซีก็ดูทักษะการกลั่นยาของเจ้าสำนักของสำนักหมอทมิฬอย่างตั้งใจ
ก่อนที่จะลงมือ การเข้าใจในความสามารถของศัตรูถือเป็นสิ่งที่สำคัญเป็นอย่างมาก
และในที่สุดยาลูกกลอนก็กลั่นสำเร็จไปได้อย่างรา
