ี้ก็ไม่ใช่เล็ก ๆ เลย
หลังจากที่พวกของมู่เฉียนซีหนีไปแล้ว ก็คงจำเป็นต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการจะตามหาพวกเขาให้เจอ
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เป่ยกงจั๋วก็กำลังตามหามู่เฉียนซีอยู่เช่นกัน
มีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของมังกรวารี มนุษย์ที่ต่อสู้อย่างสุดชีวิตนั้น มันก็น่ารำคาญมากจริง ๆ
“มังกรวารี เจ้าได้รับบาดเจ็บแล้ว”
มังกรวารีกล่าวว่า “ไม่มีปัญหาขอรับ เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น นายท่านไม่ต้องกังวลหรอกขอรับ”
มู่เฉียนซีหยิบเอายาน้ำออกมาบางส่วน “ไม่ว่ามันจะมีประโยชน์หรือไม่ แต่มังกรวารีเจ้าลองใช้ดูก่อนเถอะ ”
“มังกรวารีขอบคุณนายท่านมากขอรับ”
มู่เฉียนซีใช้เทือกเขาแห่งนี้เพื่อช่วยในการอำพราง จากนั้นนางก็แผ่พลังจิตวิญญาณออกไป
นางให้ความสนใจกับทุกการเคลื่อนไหวจากบริเวณโดยรอบ เพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูเข้ามาใกล้ได้
ทันใดนั้นเอง มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนกลุ่มหนึ่งที่ปรากฏขึ้นมา เมื่อมันใกล้เข้ามาเร รื่อย ๆ นางก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไปกันเถอะ!”
คนที่อยู่ข้างกายของเป่ยกงจั๋วกล่าวขึ้นมาว่า “องค์รัชทายาท ไปทางนี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ! พลังจิตวิญญาณขอ องอีกฝ่ายมีความเฉียบคมมาก พวกเราถูกค้นพบแล้ว”
เหตุผลที่เป่ยกงจั๋วกล้าป
