กเขาออกไปจริง ๆ และนี่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปกป ป้องนายท่านแล้ว
มังกรวารีกล่าวว่า “นายท่าน ให้สุ่ยจิงอิ๋งลงมือเถิดขอรับ!”
แต่ก่อนที่สุ่ยจิงอิ๋งจะทันได้ลงมือ ทันใดนั้นก็มีลำแสงสีเขียวอ่อนระเบิดออกมาจากรอบตัวของมู่เฉียน ซี และต้นไม้ที่ถูกทำลายโดยการระเบิดพลังอันแข็งแกร่งก่อนหน้านั้นก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ร่างสีเขียวร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาอยู่ต่อหน้ามู่เฉียนซี เส้นผมสีดำสนิทของเขาพลิ้วไหวราวกับน้ำตก ก็มิปาน ด้วยรูปร่างหน้าตาที่สมบูรณ์แบบ ทำให้ตัวเขาดูเงียบสงบราวกับภาพวาดด้วยน้ำหมึกอย่างไรอย่างนั นเลยทีเดียว
“เฉียน ชิงอิ่งตื่นแล้ว!”
“ข้ามาเพื่อปกป้องเจ้า!”
เมื่อชิงอิ่งหันหน้ากลับมา เขาก็จ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยดวงตาอันเงียบสงบที่สั่นไหวเล็กน้อยคู่น นั้นของเขา
ชิงอิ่งที่ตื่นจากการหลับไหลอีกครั้งจ้องมองเข้าไปในดวงตาของนาง ซึ่งทำราวกับว่าไม่ได้เจอกันมานับห หมื่นปีอย่างนั้นแหละ
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว หลับไหลไปนานถึงเพียงนั้นทำให้ข้าค่อนข้างเป็นก กังวลมากทีเดียว เพียงแต่ตอนนี้มีปัญหานิดหน่อย ความสามารถของชิงอิ่งในตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง? พวกเราสา ามารถบุกทะลวงออกไปได้ หรือว่าต
