วนอู่มองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “ก่อนที่จะไป ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้าเรื่องหนึ่ง ข้าเคยได้ยินข่าวลือมาว่า องค์รัชทายาทเฟิงอวิ๋นไต่ขึ้นไปได้เพียงชั้นที่สิบแปดเท่านั้น ฉะนั้นตอนที่เจ้าขึ้นไปถึงชั้นที่สิบเก้าได้รับสิ่งของอะไรดี ๆ บ้าง สามารถบอกข้าสักหน่อยได้หรือไม่?”
ในตอนที่ถามคำถามนี้กับมู่เฉียนซี ดวงตาทั้งสองของซวนอู่ช่างเปล่งประกายเสียเหลือเกิน!
“การพัฒนาศักยภาพของคนคนหนึ่งต่อให้ใช้เงินก็ซื้อไม่ได้หรอก ซวนอู่เจ้านี่มันจะทะเยอทะยานเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้รับสมบัติอะไรเลย แต่หากบอกว่าได้รับแล้วละก็ หอคอยตงหวงให้ข้าไปเป็นเจ้านายของมันและรับหน้าที่เป็นจักรพรรดิตงหวงคนใหม่ อันนี้ถือว่านับหรือไม่?” สำหรับความลับเรื่องอื่นแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้ถือเป็นความลับใหญ่โตอะไรเลย
พวกเขาเสี่ยงอันตรายมาช่วยเหลือนางขนาดนี้ ในเมื่อซวนอู่ต้องการที่จะรู้ เช่นนั้นก็บอกพวกเขาไปเลยจะเป็นอะไรไป
“เป็นจักรพรรดิตงหวงหรือ!?” พวกเขาต่างพากันตื่นตกใจ
“ไต่ขึ้นไปถึงชั้นที่สิบเก้าก็สามารถกลายเป็นเจ้านายของหอคอยตงหวงได้แล้ว อีกทั้งยังมีสิทธิ์กลายเป็นจักรพรรดิตงหวงคนใหม่อีกด้วยหรือ!” จูเชว่กล่าวถาม
ชิงหลงมองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่า
