ุ่มหนึ่งไปไล่ล่านางด้วยตนเอง ทุก ๆ ลมหายใจที่นางยังมีชีวิตอยู่ มันทำให้เจ็บปวดใจยิ่งนัก”
จักรพรรดิตงหวงกล่าวว่า “เจ้ายังคิดว่าเรื่องที่ตนเองทำยังไม่แย่พออีกอย่างนั้นหรือ? เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้ากับอัครมหาเสนาบดีเถอะ! ความสามารถของเจ้าในตอนนี้ถึงจะเข้าร่วมก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี การรีบไปพัฒนาความสามารถของตนเอง และแก้ไขข้อบกพร่องของเจ้าต่างหากถึงเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด!”
มู่หลินหลางรู้สึกผิดหวังมากที่ถูกปฏิเสธ และมันก็ทำให้นางเกลียดชังมู่เฉินซีมากขึ้นไปอีก หากไม่ใช่เพราะมู่เฉินซี นางก็คงไม่ถูกเสด็จพ่อวิพากษ์วิจารณ์เช่นนี้แน่
“ข้าเข้าใจแล้วเพคะเสด็จพ่อ! เช่นนั้นข้าจะรอฟังข่าวดีตอนที่เสด็จพ่อจัดการกับมู่เฉินซีได้ก็แล้วกันเพคะ!” มู่หลินหลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม
และพวกเขาก็ต้องคิดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่า กำลังพลกลุ่มแรกได้เผชิญหน้ากับอันตรายทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่ทางเข้าหุบเขาแห่งนี้แล้ว มันมีทั้งค่ายกล พิษ อาวุธลับ และการลอบสังหารอีกด้วย!
“บัดซบเอ้ย! นี่เป็นกับดัก!”
“อันตราย!”
“มันจะโหดร้ายเกินไปแล้ว”
มู่เฉียนซีที่เผชิญหน้ากับการไล่ล่าของกองกำลังระดับห้าอย่างราชวงศ์ตงหวง แม้ว่าจะมีเพื่อนทั้งหกคนคอยช่