เร่งด่วนที่ต้องไปจัดการ ไม่อยากที่จะกลับไปอีกแล้ว! ลืมเรื่องนี้ไปเสียเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา
อัครมหาเสนาบดีกล่าวด้วยสีหน้าที่เย็นชาว่า “มู่เฉินซี เจ้าอย่าให้ต้องบีบบังคับจนยอมทำตามเลย ทางที่ดีเจ้าควรให้ความร่วมมือแต่โดยดีเถิด!”
“ขออภัยด้วย ข้าไม่อยากให้ความร่วมมือกับเจ้า! ท่านอัครมหาเสนาบดีผู้ทรงเกียรติไม่ยอมไปจัดการเรื่องสำคัญของราชวงศ์แต่กลับจะมาจัดการกับแม่นางน้อยคนหนึ่งเช่นข้า พวกเจ้าไม่กลัวว่าราชวงศ์ตงหวงอันยิ่งใหญ่จะถูกพวกเจ้าทำลายล้างบ้างเลยหรือ?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วถาม
นางไม่ได้ปั่นน้ำเป็นตัว เพราะอย่างไรเสียแม้แต่หอคอยตงหวงยังบอกว่าโชคชะตาของราชวงศ์ตงหวงกำลังจะถูกพวกเขาล้างผลาญไปจนหมดสิ้นอยู่แล้ว
ไม่ได้มีเพียงแค่ผู้มีอำนาจเท่านั้นที่มีปัญหา แต่เหล่าสุนัขรับใช้ของผู้มีอำนาจแต่ล่ะคนต่างก็ไม่ใช่คนดีอะไรเลยเช่นกัน
“มู่เฉินซี เจ้านี่ช่างบังอาจมากเกินไปแล้ว ในเมื่อเจ้าดื้อรั้นถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
อัครมหาเสนาบดีลอยขึ้นไปกลางอากาศ จนเสื้อคลุมสีขาวของเขานั้นปลิวไสว และท่าทางที่สง่างามของอัครมหาเสนาบดีในเวลานี้เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึงกลัว
อสนีบาตสีดำนั้นเต็มไปด้
