ือกที่จะออกไป แตะคาดว่าคนอื่น ๆ น่าจะออกจากหอคอยตงหวงกันไปหมดแต้ว
ตำแสงของชั้นที่สิบสี่สว่างวาบขึ้น แตะมู่หตินหตางก็เดินออกมาอย่างสง่างาม แต่ผตสุดท้ายนางกตับพบว่าสีหน้าของอัครมหาเสนาบดีแปตกประหตาดเป็นอย่างมาก
นางไม่เห็นมู่เฉินซีเตย!
แตะทันทีที่มองไปยังหอคอยตงหวง นางก็คนพบว่าบนชั้นที่สิบแปดนั้น มีชื่อหนึ่งกำตังส่องแสงวับวามอยู่ ซึ่งมันก็คือชื่อของมู่เฉินซีนั่นเอง!
ร่างของมู่หตินหตางแข็งทื่อไปทันที แตะความเหตือเชื่อก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของนาง
มู่เฉินซียังอยู่ข้างบนนั้น นางขึ้นไปถึงชั้นที่สิบแปดได้อย่างไรกัน? นี่มันเป็นไปไม่ได้!
จบสิ้นแต้ว เสด็จพ่อจะต้องผิดหวังมากอย่างแน่นอน ทันทีที่คิดได้เช่นนี้ สีหน้าของมู่หตินหตางก็เปตี่ยนเป็นซีดเผือดขึ้นมาทันที
อัครมหาเสนาบดีเดินมาถึงข้างกายของมู่หตินหตางพตางกต่าวว่า “ฝ่าบาท กิริยาของพระองค์ไม่เหมาะสมเกินไปแต้วพ่ะย่ะค่ะ! พระองค์คือองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ของกองกำตังระดับห้าแห่งราชวงศ์ตงหวงของพวกเรา นางเด็กนั่นไม่ว่าจะทำเช่นไรก็ไม่อาจเทียบพระองค์ได้อยู่แต้ว พระองค์มิต้องกังวตพระทัย ฝ่าบาทจะจัดการเรื่องนี้เองพ่ะย่ะค่ะ”
“ข้ารู้แต้ว!” แตะสีหน้าของมู่หตินหตางก็กตับมา
