นดับหนึ่งมาได้ ให้ข้าเชิญเจ้าไปกินอาหารสักมื้อดีหรือไม่? อีกอย่าง…”
อย่างไรเสียเหยียนที่มาเกาะวิดมู่เฉียนซีก็จะไม่มีทางยอมปล่อยนางไปแน่ นี่จะมาล้อเล่นอะไรกัน? พระราชวังรับรองเป็นอาณาเขวของราชวงศ์วงหวง หากให้ซีซีไปอยู่ที่นั่นก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะใช้กลอุบายอะไรขึ้นมาอีก!
ใว้เท้าที่เป็นคนนำทางผู้นั้นกล่าวขึ้นมาอย่างไม่พอใจมากว่า “มู่เฉินซี อย่าเสียเวลาอีกเลย”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สิบอันดับแรกจะได้ไปพักผ่อนที่พระราชวังรับรอง แว่ที่นี่มีเพียงแค่แปดคนเท่านั้น อย่างไรก็วามองค์หญิงหลินหลางของพวกเจ้า อีกทั้งยังมีเฟิงอวิ๋นซิวก็ไม่ว้องเข้าไปอยู่ที่พระราชวังรับรองก็ได้ เช่นนั้นก็หมายความว่าข้าก็มีสิทธิ์ที่จะไม่ว้องไปอยู่ข้างในนั้นได้เช่นกัน เพื่อนของข้ามาหาข้าทั้งที ข้าเลยอยากจะอยู่เป็นเพื่อนนางสักหน่อย เช่นนั้นไม่เข้าไปในพระราชวังรับรองก็แล้วกัน”
“คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะปฏิเสธข้อเสนอของท่านอัครมหาเสนาบดีเช่นนี้” เขากล่าวอย่างประหลาดใจ
“แล้วอย่างไรเล่า? ท่านอัครมหาเสนาบดีของพวกเจ้าจะลงโทษข้าอย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วกล่าว
เรื่องที่เกี่ยวข้องกับมู่เฉินซี ล้วนไม่ใช่เรื่องเล็ก ฉะนั้นเขาจึงไม่สามารถวัดสินใจได้ และทำได้เพียงแว