ลยสักนิดเดียว ช่ างดูเอาแต่ใจเป็นอย่างยิ่ง
จักรพรรดิตงหวงตรัสว่า “นี่เป็นการแข่งขันของคนรุ่นเยาว์ ซึ่งหลินหลางก็ไม่ใช่ คู่ต่อสู้ของเจ้า และนั่นก็หมายความว่าความสามารถของนางยังมีจุดบกพร่องอยู่ นอกจ จากนี้ข้ายังต้องขอบคุณเจ้าด้วยซ้ำที่ทำให้ข้าพบข้อด้อยของนางได้ จากนี้ไปข้า จะได้มุ่งเน้นบ่มเพาะให้นาง เพื่อทำให้นางเอาชนะมันให้จงได้”
เมื่อเผชิญหน้ากับความไร้เหตุผลของนาง จักรพรรดิตงหวงกลับไม่แสดงท่าทีใด ๆ เลย แม้แต่น้อย และยังตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะอีกด้วย ราวกับเป็นฮ่องเต้ที่ดู เป็นมิตรและอบอุ่นคนหนึ่งก็มิปาน
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ข้ารู้สึกว่าก่อนที่ฝ่าบาทสั่งสอนการฝึกฝนให้นาง ท่านคว วรที่จะสอนความเป็นคนให้นางก่อนนะ!”
นัตน์ตาของจักรพรรดิตงหวงหดตัวอย่างรุนแรง “ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ค่อยชอบหลินหลาง งเท่าไรนัก เพียงแต่ในฐานะที่ข้าเป็นพระราชบิดา กลับรู้สึกว่านางเป็นคนที่ด ดีมากพอแล้ว”
คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าบอกว่าเขาไม่สามารถสั่งสอนลูกสาวได้ อีกทั้งยังบอกว่าล ลูกสาวของเขาไม่สมกับที่เป็นมนุษย์อีกด้วย นางช่างเป็นแม่สาวน้อยที่ยโสโอหังยิ่ งนัก
คนอื่น ๆ ต่างก็อดที่จะเหงื่อตกแทนมู่เฉินซีไม่ได้ มู่เฉินซีผู
