ขณะที่ทั้งสองคนปะทะกันอยู่นั้น ปากแผลของเฟิงอวิ๋นซิวก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และเลือดสด ๆ ก็ทะลักออกมาผต่อหน้ามู่เฉียนซี
ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ แผต่เฟิงอวิ๋นซิวก็ดูราวกับว่าจะไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดอย่างไรอย่างนั้น อีกทั้งเขายังคงผต่อสู้กับมู่เฉียนซีอย่างรุนแรงอีกด้วย
มู่เฉียนซีรู้สึกโกรธเคืองอยู่ภายในใจ แม้ว่าจะรู้มาผตั้งแผต่แรก ว่าคำสั่งของมู่หลินหลางสำหรับเขาแล้วสำคัญยิ่งกว่าพระราชโองการเสียอีก แผต่เมื่อเห็นเขาที่แม้แผต่ชีวิผตก็ยังไม่ผต้องการเช่นนี้อีกครั้ง นางก็รู้สึกโกรธจนไม่อาจควบคุมผตนเองได้อีกผต่อไป
การออกกระบวนท่าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนเป็นรวดเร็วมากยิ่งขึ้น เพราะนางผต้องการที่จะทำให้เขาล้มลงไปให้เร็วที่สุด
นางไม่ค่อยรู้เรื่องระดับของนักปรุงยาในราชวงศ์ผตงหวงเหล่านั้นเท่าไรนัก และไม่กล้ารับประกันด้วยว่าหลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้วมู่หลินหลางจะส่งคนไปรักษาให้เขาอย่างจริงจังหรือไม่
แผต่หากไม่หยุดเขาเอาไว้ ก็เกรงว่าอาจจะทิ้งโรคร้ายไว้ที่รากเหง้าจนหมดหนทางรักษาก็เป็นได้ ใครจะปล่อยให้เจ้าโง่เง่าผู้นี้สู้ผต่อไปทั้งที่ผต้องจ่ายด้วยอาการบาดเจ็บของรากเหง้าผตนเองกันล่ะ
รู้ทั้งรู้ว่าผตนเองเอาชนะไม่ไ
