ปกป้องนางให้ได้
“เฟิงอวิ๋นซิว คนผู้นั้นคือนายน้อยของตระกูลเฟิงจริง ๆ ด้วย”
“ฝ่าบาทหลินหลางได้เลือกนายน้อยของตระกูลเฟิ่งให้อยู่ในฐานะองครักษ์เงาของนาง แต่เขามีคุณสมบัตินั้นจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
“……”
“ซีซี ทางนี้ ซีซี…”
มู่เฉียนซีที่เตรียมจะไปนั่งอยู่ในที่นั่งของผู้เข้าแข่งขัน กลับเห็นหญิงสาวที่ทรงเสน่ห์เป็นอย่างยิ่งคนหนึ่งกำลังโบกไม้โบกมือให้นางอยู่
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้าไป และเหยียนเองก็แทบรอที่จะพุ่งเข้าไปตะครุบนางเอาไว้ไม่ไหวอยู่แล้ว
“ออกไปห่าง ๆ ข้าหน่อย!”
“พวกเราต่างก็เป็นหญิงทั้งคู่ ซีซีเขินอย่างนั้นหรือ?” เหยียนกล่าวด้วยสีหน้าที่ไร้เดียงสา
“เหอะ ๆ…” มู่เฉียนซีทำท่าเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มแล้วจ้องมองไปที่เขา
“เจ้ามาได้อย่างไรกัน?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“เรื่องที่น่าตื่นเต้นอย่างการที่ซีซีจะเอาชนะมู่หลินหลางด้วยตนเองเช่นนี้ ข้าก็จะต้องอยากมาดูด้วยตาตนเองอยู่แล้ว วางใจเถิด! ข้าไม่มีทางมีอันตรายแน่นอน”
กว่าที่ทั้งสี่สิบกว่าจะสนามจะสิ้นสุดลงก็ยังต้องใช้เวลาอีกครู่หนึ่ง ตอนมู่เฉียนซีรู้สึกเบื่อก็มีเหยียนคอยคุยเป็นเพื่อนพอดิบพอดี
เขารู้สถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขันทุกคนเป็นอย่าง
