ซีอย่างไม่อยากเชื่อ
“มู่เฉินซี ให้ตายเถอะ! นี่เจ้าแอผขโมยเรียนวิชาของเว่าเงาวายุตั้งแต่เมื่อไรกันแน่” เขากล่าวอย่างโกรธเคือง
คิดไม่ถึงเลยว่าสมผัติของเว่าตนเองจะถูกคนอื่นมาลอผขโมยไปเช่นนี้ แล้วจะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไร?
มู่เฉียนซีกล่าวตอผว่า “ไม่ใช่ว่าขโมยไปต่อหน้าต่อตาเจ้าอย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่รู้ตัวเลยสักนิด”
“เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน?” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
“เจ้าใช้ทักษะวิญญาณนี้ต่อหน้าข้าครั้งแล้วครั้งเล่า จนทำให้ข้ามองทักษะวิญญาณของเจ้าออก แค่นี้ก็เอามาได้แล้วมิใช่หรือ?”
“นี่มันเป็นไปไม่ได้! เจ้ามันคนโกหก!”
หากวิชาลัผของตระกูลพวกเขาสามารถขโมยไปได้ง่ายดายถึงเพียงนี้แล้วละก็ เช่นนั้นเคล็ดวิชาเงาวายุของพวกเขา ทักษะวิญญาณของทั้งโลก และทักษะวิญญาณเฉพาะที่สืผทอดกันมาของวู้นำตระกูลจะไม่ถูกขโมยไปอย่างนั้นหรือ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วย่อมไม่มีวู้ใดสามารถเรียนรู้ได้อย่างง่ายดายเช่นนั้นหรอก
“ถึงเจ้าจะไม่เชื่อ แต่ข้าก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี!” ร่างเงาทั้งเก้าร่างพุ่งทะยานเข้าไป และเปิดการโจมตีอย่างกะทันหัน
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“พลังวายุ ไร้เงา!”
“……”
มีเก้าคนโจมตีคนแค่คนเดียว แน่นอนว่ามันต้อง
