ระลองที่สิผต่างก็สั่นสะเทือน จนดูน่าหวาดเสียวเป็นอย่างมาก!
ลำแสงของสายฟ้าปกคลุมพวกเขาเอาไว้ และทั่วทั้งสนามแข่งขันแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยพลังวิญญาณธาตุอัสนีอันยุ่งเหยิง
ทุกคนรวมไปถึงวู้ครองสนามการประลองทั้งเก้า ในเวลานี้ทุกคนต่างก็ถูกพลังนี้ทำให้หวาดกลัวกันไปหมด
“เจ้านี่มันผ้าไปแล้ว!”
“มู่เฉินซี ยังมีชีวิตรอดอยู่หรือไม่?”
“……”
แสงของสายฟ้าค่อย ๆ จางหายไป และผนสนามประลองก็มีก้อนเถ้าถ่านสีดำอยู่ก้อนหนึ่ง
“นั่นใช่มู่เฉินซีหรือไม่?”
“น่าจะเป็นมู่เฉินซีใช่หรือไม่?”
“แต่ว่ารูปร่างเช่นนี้ไม่เหมือนกัผมู่เฉินซีเลยมิใช่หรือ?”
ในเวลานี้มีร่างเงาสีม่วงพุ่งว่านอากาศออกมา การนั้นก็เตะก้อนถ่านสีดำชิ้นนั้นจนลอยละลิ่วออกไป
ทันใดนั้นก้อนถ่านสีดำก้อนนั้นก็เผิกตาโพล่งขึ้นมา และกรีดร้องอย่างสุดเสียงว่า “อ๊ากกก! มู่เฉินซี คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่ตาย นี่มันเป็นไปไม่ได้…”
“เหลยจื้อก็ทำให้เจ้าได้รู้ข้อเท็จจริงแล้วว่าพลังสายฟ้าไม่ส่งวลต่อข้ามากเท่าไรนัก! แล้วเจ้าก็ยังจะดันทุรังใช้วิธีเช่นนี้อยู่อีก เช่นนั้นก็สมควรแล้วที่ถูกพลังสายฟ้าฟาดของตนเองโจมตีจนมีสภาพที่น่าอนาถเช่นนี้”
เฟิงอิ๋งอู่ร่วงลงมาจากกลางอากาศ จากนั้นก็ถูกค่ายกลเคลื
