สนามประลองด้วยนะ!” เจี้ยนเจี้ยนกล่าว
ฉินซินกล่าวกับเขาว่า “คนที่มีความสามารถเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้า มีเจ้าเพียงคนเดียวที่รับมือข้าได้ถึงยี่สิบกระบวนท่าเช่นนี้
เจี้ยนเจี้ยนตกรอบไปแล้ว หลังจากที่หลายสนามประลองต่อสู้กันอีกหลายรอบ และคนที่ยอมแพ้ก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ในเวลานี้ มีคุณชายในชุดสีเหลืองคนหนึ่งเดินออกมา แล้วกล่าวว่า “ข้ามาท้าทายสนามประลองที่สิบ”
คุณชายในชุดสีเหลืองผู้นั้นดูนิ่งสงบอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเขาก็คือหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันที่มาจากพื้นที่การแข่งขันของดินแดนทางตอนกลาง
เขาร่อนลงมาบนสนามการแข่งขัน จากนั้นก็จ้องมองไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “มู่เฉินซี ความสามารถของเจ้านั้นยอดเยี่ยมมากคคจริง ๆ แต่หากองค์หญิงหลินหลางเห็นเจ้า ก็อาจจะทรงไม่พอพระทัยเอาได้ ฉะนั้นข้าจำต้องหยุดเจ้าที่การแข่งขันในรอบที่สามนี้ แม้ว่ามันจะต้องเปลืองพลังไปมากแค่ไหนก็ตาม”
“หากนางไม่พอใจที่เจอข้า เช่นนั้นข้าก็จะทำให้นางไม่มีความสุขต่อไป ฉะนั้นเจ้าไม่มีทางขวางข้าได้หรอก” มู่เฉียนซีกล่าวพลางแสยะยิ้ม
อาวุธของคุณชายในชุดสีเหลืองผู้นั้นก็เป็นพัดเช่นกัน ซึ่งมันคือพัดขนนกสีเหลืองอันหนึ่ง
ท่ามกลางแสง
