เหลยจื้อเป็นผู้ครองสนามประลองที่แข็งแกร่งที่สุดของสิบสนามแห่งนี้อยู่แล้ว แต่มู่เฉียนซีก็มีข้อได้เปรียบที่สุดอยู่อย่างหนึ่งในการต่อสู้กับเขา เพราะไม่ว่านางจะถูกฟ้าฝ่ามากมายหลายครั้ง หรือไม่ว่าจะเป็นสายฟ้าระดับสูงประเภทไหนก็ตาม นางต่างก็เคยสัมผัสมาหมดแล้วนั่นเอง
แม้ว่าพลังสายฟ้าฟาดของเหลยจื้อจะแข็งแกร่ง แต่กลับไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ ต่อนางได้เลย
“ไป!” เหลยจื้อตะโกนก้อง และสัตว์สายฟ้าตัวนั้นก็ระเบิดกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวออกมา
มู่เฉียนซีไม่หวาดกลัวต่อพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวของมันเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังร่ายทักษะออกไปโจมตีอีกด้วย
“ทักษะซิวหลัว!”
ตูมมมม!
สัตว์สายฟ้าได้ต้านทานการโจมตีของมู่เฉียนซีเอาไว้ได้ และหลังจากนั้นก็พุ่งทะยานไปทางมู่เฉียนซีด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ความเร็วของอีกฝ่ายนั้นรวดเร็วมากเกินไป จึงทำให้มู่เฉียนซีต้องหลบหลีกอย่างรวดเร็วตามไปด้วย
“ความเร็วของสัตว์สายฟ้าตัวนั้น เกรงว่าแม้แต่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำทั่วไปก็ยังยากที่จะหลบเลี่ยงมันได้เลย! แต่คิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉินซีจะสามารถหลบหลีกได้”
“……”
ฉากการประลองบนสนามแห่งนี้ ทำให้ทุกคนต่างจ้องมองด้
