หลังจากที่โจวชิ่งได้ปะลองฝีมือกับมู่เฉินซี เขาก็ตระหนักขึ้นมาได้ทันทีว่า ตัวเขานั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่เฉินซีเลย
แต่ถึงเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่เฉินซี ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนอื่นด้วย
หากจะต้องตกรอบเขาก็จะลากคนในกลุ่มของนางให้ตกรอบไปด้วย เพื่อที่จะทำให้มู่เฉินซีลำบากขึ้นมาบ้าง
ความคิดของโจวชิ่งนั้นช่างชั่วร้ายเป็นอย่างยิ่ง และด้วยความสามารถของไป๋จิ่งเยว่ที่แตกต่างกับเขาถึงหนึ่งระดับ มันจึงเป็นเรื่องยากที่เขาจะหลบหลีกได้พ้นอยู่แล้ว
อย่างไรก็ตามในตอนที่เขาคิดว่ากำลังจะทำได้สำเร็จ ก็ได้มีร่างเงาสีม่วงมาขวางหน้าเขาไว้ราวกับภูตผีอย่างไรอย่างนั้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เดิมทีคิดว่าจะทำให้เจ้าตกรอบไปโดยเร็ว แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะรนหาที่ตายเช่นนี้! ต้องการที่จะต่อสู้กับไป๋จิ่งเยว่อย่างนั้นหรือ เอาสิ! ข้าจะให้เจ้าสมปรารถนาเอง”
ฉึก!
เข็มยาเล่มหนึ่งปักลงไปบนแขนของเขา และผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้าขั้นสูงสุดอย่างเขาก็กลายเป็นระดับแปดไปในทันที
โจวชิ่งเบิกตากว้าง นี่เขา…
เมื่อครู่นี้มันอันตรายมาก ไป๋จิ่งเยว่จึงกล่าวว่า “เฉียนซี ขอบคุณเจ้ามาก!”
“คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหมอนี่จะกล้ารังแกเจ้า ตอ
