ด้านเหล่านี้พวกเขาทั้งสองมีมากกว่าอัจฉริยะระดับเก้าผู้นี้เสียอีก
มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่ฉินกังแล้วกล่าวว่า “เพื่อนในกลุ่มของเจ้าต่างก็ไปกันหมดแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็ควรไปได้แล้วเช่นกัน!”
ฉินกังถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยพลังธาตุวายุอันบ้าคลั่ง และหลังจากที่กรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา เขาก็ถูกส่งออกไปทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไปกันเถอะ! ยังต้องจัดการอีกสองกลุ่ม! ไปหาเหยื่อรายต่อไปกัน!”
มู่เฉียนซีถูกเสียงของการต่อสู้ดึงดูดให้เข้าไป และก็พลันเห็นว่าข้างหน้านั้นมีกลุ่มสองกลุ่มกำลังต่อสู้กันอยู่
“มารวมตัวกันอยู่สองกลุ่มพอดี หากจัดการพวกเขาไปพร้อม ๆ กัน คงประหยัดเวลาไปได้เยอะเลยทีเดียว!”
ทั้งสองกลุ่มพึ่งจะมาเผชิญหน้า และเริ่มต่อสู้กัน แน่นอนว่าจะต้องตัดสินผู้ชนะ ด้วยการทำให้อีกฝ่ายตกรอบไปอยู่แล้ว
อย่างไรก็ตามก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มดุเดือดขึ้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาว่า “จะรังเกียจหรือไม่ หากจะเพิ่มเข้าไปอีกสักกลุ่มหนึ่ง”
“เพิ่มเข้ามาอีกกลุ่มอย่างนั้นรึ เจ้าหมายความว่าอย่างไร? คิดอยากที่จะฉวยประโยชน์จากการที่คนทะเลาะกันราวเฒ่าประมงได้กำไรอย่างหรือ?” พวกเขาเตรียมการป้องกันขณะที่มองไปยังกลุ่มที่กำลังใกล้เข้ามา
“ความหมาย
