คนที่เขาหามาอีกสองคนกลับไม่คิดเช่นนั้น
“ฉินกัง เป็นมู่เฉินซีแล้วทำไมอย่างนั้นหรือ? มู่เฉินซีทำให้เจ้าหวาดกลัวขนาดนั้นเชียวหรือ?”
“หากรู้แต่แรกว่าเจ้าขี้ขลาดเช่นนี้ พวกข้าคงไม่ยอมตกลงรวมกลุ่มกับพวกเจ้าแน่!”
เรื่องที่เกิดขึ้นในสนามแข่งขันของดินแดนทางทิศเหนือเวลานั้น หากไม่ใช่คนที่อยู่ในเหตุการณ์ แน่นอนว่าไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกในตอนนั้นอยู่แล้ว
ฉินกังกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ก็จริง พวกเจ้าคนหนึ่งเป็นปรมาจารย์ค่ายกล อีกคนหนึ่งเป็นปรมาจารย์ภาพมายา แม้ว่าความสามารถของมู่เฉินซีจะสูง พลังในการต่อสู้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่แน่ว่าจะจัดการนางไม่ได้เสียหน่อย”
นี่คือคู่แข่งที่เขาหามาเป็นพิเศษ อัจฉริยะที่มีลักษณะพิเศษเช่นนี้ หากเป็นในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวก็คงจะไม่มีข้อได้เปรียบเท่าไรนัก แต่หากเป็นในการต่อสู้แบบกลุ่ม กลับมีบทบาทที่มีความสำคัญเป็นอย่างมากเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจี้ยนเจี้ยน เจ้าซ่อนตัวเพื่อแอบลอบโจมตีต่อได้เลย!”
“ส่วนจิ่งเยว่กับชิงเสวียนพวกเจ้าร่วมมือกันจัดการหนึ่งคน ตามพวกเขาบุกเข้าไปโจมตีพร้อมกัน”
“ตกลง!”
มู่เฉียนซีไม่ให้เวลาฉินกังได้เตรียมตัว และนางก็เปิดการโจมตีอย่างดุเดือดในทันที
ปังง!
“กางค่าย
