จางหยวนถือสิ่งของจำนวนมากอยู่ในมือด้วยสีหน้าที่งุนงง
ของที่มีมูลค่ามากมายเช่นนี้ นางบอกว่ากินหมดแล้วยังมีอีกอย่างนั้นหรือ?
นี่เจ้าคิดว่าสิ่งของพวกนี้เป็นเพียงแค่อาหารมื้อใหญ่มื้อหนึ่งอย่างนั้นหรือ?
ในเมื่อมีคนจำนวนมากเข้ามาปิดล้อมอยู่ เขาจึงรู้สึกว่าหากฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วก็น่าจะช่วยได้มากกว่า ดังนั้นเขาจึงกินมันเข้าไปโดยตรงอย่างไม่ได้ประหยัดแต่อย่างใด
รสผูเถานี่!
เขารู้สึกสงสัยว่าตนเองได้กำลังกินยาปลอมเข้าไปแล้วหรือไม่
แน่นอนว่า ความสงสัยเหล่านี้ได้มลายหายไปทันทีที่พลังวิญญาณของเขาฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง
เป็นยาน้ำที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้!
ดูราวกับว่าจางหยวนจะฟื้นคืนชีพกลับมาแล้วอย่างไรอย่างนั้น อีกทั้งยังมีมู่เฉินซีอีกคนหนึ่ง คนเหล่านี้ต้องน่าสังเวชมากเป็นแน่!
ฉินกังกล่าวว่า “จางหยวน เจ้านี่มันช่างโง่เง่าเสียจริง! เจ้ารู้หรือไม่ว่านางคือผู้ใด? นางก็คือมู่เฉินซี ทั่วทั้งสนามแข่งขันของดินแดนทางทิศเหนือแห่งนี้ มีคนมากมายเพียงใดที่ต้องการจัดการนาง เจ้าไม่รู้หรือ? หากเจ้าช่วยนางก็จะต้องมีจุดจบที่ไม่ดีอย่างแน่นอน”
จางหยวนกล่าวตอบว่า “แล้วมันจะทำไมล่ะ? ข้าชื่นชมในความสามารถของนาง คิดอยากจะช่วยนางก็จะช่วย
